Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

Τα παράξενα και μυστηριώδη «ίχνη» στην Κοιλάδα της Φρυγίας



Στο δυτικό κεντρικό τμήμα της Ανατολίας στην κοιλάδα της Φρυγίας στην Τουρκία, βρίσκονται πολλά «αρχαία ίχνη» που διασχίζουν όλο το τοπίο. Αυτά τα κομμάτια είναι λαξευμένα στον φυσικό βράχο και είναι ομοιόμορφα κατανεμημένα, σαν να έγιναν από τις ρόδες ενός οχήματος, αλλά είναι πολύ βαθύτερα από ότι οι τυπικές αυλακιές. Οι πιο βαθιές είναι περίπου τρία πόδια βάθος.
Η έλλειψη ακριβούς χρονολόγησης έχει οδηγήσει μερικούς ανθρώπους να πιστεύουν ότι αυτά τα ίχνη είναι απολιθωμένες αυλακιές που έχουν γίνει εκατομμύρια χρόνια πριν από βαρέα οχήματα ενός αρχαίου εξωγήινου πολιτισμού που κινούνταν πάνω από στο έδαφος, όταν αυτό ήταν ακόμη καλυμμένο με ηφαιστειακή στάχτη.
Κατά τη διάρκεια των αιώνων, οι αυλακιές στερεοποιήθηκαν στο σκληρό βράχο με τον ίδιο τρόπο που διατηρούνται και τα ίχνη των δεινοσαύρων στους βράχους.
Ο δρ. Αλεξάντερ Κολτίπιν (Alexander Koltypin), επιφανής γεωλόγος στη Ρωσία, ισχυρίζεται ότι τα μυστηριώδη αυλάκια στην Κοιλάδα της Φρυγίας, στη σημερινή κεντρική Τουρκία, είναι τεχνητά και δημιουργήθηκαν από ίχνη γιγάντιων οχημάτων, πριν εκατομμύρια έτη, και όχι από τη φύση.
Ο επιστήμονας, που είναι διευθυντής του Κέντρου Φυσικής Επιστήμης και Επιστημονικής Έρευνας στο Διεθνές Ανεξάρτητο Πανεπιστήμιο Οικολογίας και Πολιτειολογίας της Μόσχας, εξέφρασε αυτή την άποψη μετά από το πρόσφατο ταξίδι του στην Ανατολία, όπου επισκέφθηκε την περιοχή με τρεις συναδέλφους του.
Περιέγραψε τα αυλάκια ως «απολιθωμένα ίχνη τροχών σε βραχώδες έδαφος», το οποίο κάποτε ήταν ηφαιστειακή στάχτη.
Όπως είπε: «Μπορούμε να υποθέσουμε ότι αρχαία οχήματα με ρόδες οδηγήθηκαν στο μαλακό έδαφος, ίσως σε υγρή επιφάνεια».
«Εξαιτίας του βάρους τους, τα ίχνη είναι τόσο βαθιά», συνέχισε και εξήγησε ότι «και αργότερα αυτά τα ίχνη, και όλη η επιφάνεια τριγύρω, απλά απολιθώθηκαν και μας άφησαν αυτή την απόδειξη».
Όπως πρόσθεσε, «τέτοιες περιπτώσεις είναι γνωστές στους γεωλόγους, για παράδειγμα, τα ίχνη των δεινοσαύρων διατηρήθηκαν φυσικά με παρόμοιο τρόπο».
phrygia-valley-tracks-66
Περιγράφοντας ποιοι μπορεί να οδηγούσαν αυτά τα γιγάντια φορτηγά, είπε: «Όλη αυτή η βραχώδης επιφάνεια καλύφθηκε με ίχνη που έγιναν πριν μερικά εκατομμύρια χρόνια… δεν μιλάμε για ανθρώπινα όντα».
«Εδώ έχουμε να κάνουμε με κάποιο είδος αυτοκινήτων, ή άλλων οχημάτων».
«Τα ζευγάρια από ίχνη διασταυρώνονται μεταξύ τους σε κάποια σημεία και μερικά είναι πιο βαθιά από τα άλλα».
phrygia-valley-tracks-22
Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις του δρ. Αλεξάντερ Κολτίπιν, «η εικόνα αυτών των ιχνών δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι είναι αρχαία, σε ορισμένα σημεία που η επιφάνεια έχει υποστεί φθορά από τον καιρό, φαίνεται».
Η ηλικία των αυλακιών, σύμφωνα με τον Ρώσο επιστήμονα, είναι μεταξύ 12 και 14 εκατομμυρίων ετών.
«Η μεθοδολογία για να προσδιορίζουμε την ηλικία των ηφαιστειακών βράχων είναι πολύ καλά τεκμηριωμένη και δουλεύει», πρόσθεσε.
«Ως γεωλόγος, με βεβαιότητα μπορώ να σας πω ότι τα άγνωστα προκατακλυσμιαία οχήματα οδηγήθηκαν στην κεντρική Τουρκία πριν 12 με 14 εκατομμύρια χρόνια».
Ο δρ. Κολτίπιν υποστήριξε ότι οι αρχαιολόγοι «αποφεύγουν να ακουμπούν αυτό το θέμα» επειδή θα «καταστρέψει όλες τις κλασικές θεωρίες τους».
«Νομίζω ότι βλέπουμε τα σημάδια ενός πολιτισμού, ο οποίος υπήρξε πολύ πριν την επίσημη δημιουργία του κόσμου μας».
«Ίσως τα πλάσματα αυτού του προ-πολιτισμού δεν έμοιαζαν καθόλου με τους σύγχρονους ανθρώπους».
Είπε ακόμα ότι τα αρχαία ίχνη αυτοκινήτων είναι μόνο κάποια από τον αριθμό στοιχείων «που αποδεικνύουν την ύπαρξη αρχαίων πολιτισμών», αλλά συχνά αγνοούνται από τους συστημικούς αρχαιολόγους.
Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πώς ήταν αυτά τα φορτηγά, αλλά η απόσταση ανάμεσα στις ρόδες «είναι πάντα η ίδια», πρόσθεσε.
phrygia-valley-tracks-32
Μάλιστα υποστηρίζει ότι «η απόσταση στον άξονα μεταξύ των ροδών ταιριάζει με τα σύγχρονα αυτοκίνητα», αλλά τα ίχνη είναι πολύ βαθύτερα από αυτά που αφήνουν τα σημερινά οχήματα.
«Το μεγαλύτερο βάθος που έχουν αφήσει είναι στο ένα μέτρο».
«Στις άκρες των αυλακιών μπορούμε να διακρίνουμε οριζόντιες γρατζουνιές, σαν να τις άφησαν οι άκρες των αξόνων των αρχαίων ροδών».
Ο δρ. Κολτίπιν αποφοίτησε κατά τη σοβιετική περίοδο από το Ρωσικό Κρατικό Γεωλογικό Πανεπιστήμιο και αργότερα εργάστηκε ως συστημικός επιστήμονας.
Τελευταία γράφει βιβλία για επιστημονικά μυστήρια.
phrygia-valley-tracks-42
phrygia-valley-tracks-52
phrygia-valley-tracks-16


ΠΗΓΗ

Το "έξυπνο χάπι" που φέρνει νέα δεδομένα στην υγεία. Η πολύ "εξυπνάδα" θα μας ...τρελλάνει στο τέλος ...


σχόλιο ID-ont: Η πολύ "εξυπνάδα" , θα μας ...τρελλάνει στο τέλος, θα γυρίσει σίγουρα εις βάρος μας. Η διευκόλυνση που προβάλλεται, λειτουργεί ως προπέτασμα καπνού που καλύπτει τους κινδύνους που συνεπάγεται το γεγονός ότι κάθε πτυχή της ζωής μας θα είναι on-line διαθέσιμη σε κάποια εφαρμογή στα χέρα ενός διαχειριστή ή ενός hacker...




Λύση για όσους δεν εκτελούν σωστά την ιατρική συνταγή που έλαβαν δίνει νέα τεχνολογία η οποία επιτρέπει την καταγραφή της χρονικής στιγμή που καταναλώνονται χάπια. Πώς λειτουργεί και γιατί ανοίγει και σοβαρά θέματα που πρέπει να προβληματίσουν.

Το πρόβλημα με τους ασθενείς που ξεχνούν ή δεν παίρνουν τη σωστή ώρα τα χάπια τους είναι γνωστό. Αυτό που δεν είναι γνωστό είναι ότι πέρα από τα προφανή προβλήματα υγείας που δημιουργεί έχει τεράστιο οικονομικό κόστος: υπολογίζεται μεταξύ 100 και 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων μόνο στις ΗΠΑ.

Τώρα όμως, όπως εξηγεί το σχετικό video υπάρχουν χάπια που… ξέρουν πότε καταναλώθηκαν. Τα λεγόμενα «έξυπνα χάπια» περιέχουν ένα μικρό αισθητήρα που ενεργοποιείται όταν έρθει σε επαφή με στομαχικά υγρά. Αυτόματα στέλνει σήμα σε ένα επίθεμα (patch) που φορά ο ασθενής και αυτό με τη σειρά του ενεργοποιεί μια εφαρμογή στο κινητό τηλέφωνο του ασθενή που θα στείλει το σήμα πότε πρέπει να αναλωθεί το επόμενο χάπι. Με τη συναίνεση του τελευταίου μπορεί να ενημερώνονται γιατροί αλλά και άλλα πρόσωπα ώστε να έχουν εικόνα.

Η τεχνολογία παρακολούθησης είναι νέα και το χάπι πρόσφατα έλαβε άδεια από τις αρμόδιες αρχές των ΗΠΑ. Αυτή ήταν και η πρώτη άδεια για «έξυπνο χάπι», αν και υπάρχουν και άλλες εταιρείες καθώς και πανεπιστήμια που προσπαθούν να μπουν στην συγκεκριμένη αγορά.

Υπάρχουν ωστόσο και προβλήματα. Δεν είναι βέβαιο ότι το χάπι θα ενεργοποιηθεί σε κάθε περίπτωση, ενώ γεννιούνται ηθικά αλλά και θέματα προσωπικών δεδομένων.

Ωστόσο δισεκατομμύρια δολάρια επενδύονται στην ψηφιακή υγεία, ενώ οι αισθητήρες γίνονται μικρότεροι και φθηνότεροι. Όλα αυτά δείχνουν ότι μάλλον θα πρέπει να «καταπιούμε» το έξυπνο χάπι…

http://www.euro2day.gr/ftcom/ftcom_gr/article-ft-gr/1595882/to-exypno-hapi-poy-fernei-nea-dedomena-sthn-ygeia.html

σχόλιο ID-ont: Η επισήμανση στο ανωτέρω δημοσίευμα έγινε από το blog μας.

id-ont 

Αισθάνομαι μονίμως απειλούμενος από την ΔΕΗ. Ανοικτή επιστολή προς τους Υπουργούς «Περιβάλλοντος-Ενέργειας» και «Οικονομικών».

Γράφει ο Οδυσσέας Πάτσης

Κύριοι υπουργοί απευθύνομαι και στους δύο σας επειδή, έτσι που τα έχετε ρυθμίσει, δεν ξέρω σε ποιον ακριβώς από τους δύο να απευθυνθώ.
Αισθάνομαι απειλούμενος επί μονίμου βάσεως εκ μέρους της ΔΕΗ και θα σας εξηγήσω το γιατί.

Πληρώνω στην ΔΕΗ τέσσαρες λογαριασμούς εκ των οποίων ο ένας έχει επί πλέον ένα ρυθμισμένο ποσόν σε μηνιαίες δόσεις (εκ των οποίων έχουν ήδη εξοφληθεί κανονικά και εμπρόθεσμα όπως έχουν ρυθμισθεί οι μισές από αυτές).

Τελευταία πληρωμή μου- εξόφληση στις 30/1/2018 μέσω winbank της τραπέζης Πειραιώς με τα ποσά που ανεγράφοντο στους λογαριασμούς.

Στους νέους λογαριασμούς με ημερομηνία λήξεως πληρωμής την 22/2/2018 που έλαβα υπάρχει η παρακάτω απειλή:
«ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ! Έχετε οφειλή από προηγούμενο λογαριασμό σας...Παρακαλούμε για την εξόφληση έως 22/2/2018.... . Ο παρών λογαριασμός αποτελεί κοινοποίηση της εντολής διακοπής προς τον Διαχειριστή Δικτύου, η οποία εκδίδεται την επομένη της ημερομηνίας λήξης του».

Θα δικαιολογούσα, η μονίμως αδικαιολόγητη ΔΕΗ, να ανησυχούσε για την καθυστέρηση πληρωμής (αυτό σχεδόν επί μονίμου βάσεως αλλά...τι να κάνουμε! Παίρνουμε τις συντάξεις μας τότε που μας τις δίνετε ή μήπως πρέπει να απευθυνθούμε σε τοκογλύφους ;) αν δεν συνέβαινε αυτή η άθλια επιχείρηση να ελάμβανε υπόψη της μόνο το ένα ποσό των 14 € αφαιρώντας το από την πληρωμή των 171 € γεγονός που δείχνει ότι ενημερώθηκε για τις πληρωμές μου. Έτσι στον καινούργιο λογαριασμό αντί να φαίνεται προηγούμενο ανεξόφλητο ποσό 171€ φαίνεται αυτό των 157€.

Αυτό σημαίνει ότι δεν έλαβε επίτηδες υπόψη της τις υπόλοιπες πληρωμές για να έχει λόγο να μου εκτοξεύει απειλές (και προς άλλους καταναλωτές της φαντάζομαι γιατί δεν νομίζω ότι είμαι ο μοναδικός που τις δέχεται) ώστε να ευρίσκομαι σε υπερένταση γεγονός που έχει αντίκτυπο στην ψυχική μου υγεία.

Το μόνο που δεν γνωρίζω είναι αν αυτές τις απειλές τις εκτοξεύει κατόπιν δικής σας εντολής ή αποτελεί απόφαση της ίδιας της άθλιας (το επεναλαμβάνω) επιχείρησης ηλεκτρισμού.

Δεν θα μου έκανε εντύπωση να πρόκειται περί δικής σας τακτικής
μιας και είναι γνωστό ότι το ελληνικό κράτος διαχρονικά εφηύρε εχθρούς εξωτερικούς ( και μακάρι να συνορεύαμε με 5-6 ακόμη κράτη ώστε να γίνεται καλύτερα η «δουλειά σας» εσάς των πολιτικών) αλλά και εχθρούς εσωτερικούς (ΤΡΑΠΕΖΕΣ-ΟΤΕ-ΔΕΗ-ΕΡΤ-ΕΦΟΡΙΑ- ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ-ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΕΣ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ ....) προκειμένου, ευρισκόμενος ο Έλληνας πολίτης συνεχώς υπό πίεση να μην έχει την δυνατότητα να διαμαρτύρεται για την ποιότητα ζωής που του προσφέρετε λόγω της παντελούς έλλειψης προσόντων εκ μέρους σας γενικώς και ανεξαιρέτως.

Αν πάλι πρόκειται για πρωτοβουλία της ΔΕΗ έχω να πω ότι είναι μεγάλο το θράσος αυτής της επιχείρησης να απειλεί εμάς αντί εμείς αυτήν για όσα εγκλήματα έχει διαπράξει σε βάρος του ελληνικού λαού ζημιώνοντάς τον ασύστολα όλα αυτά τα χρόνια επειδή....
- Έκανε άστοχες επενδύσεις γιατί, είτε δεν είχε την δυνατότητα και τις γνώσεις προς τούτο, είτε γιατί τις έκανε με πονηρό σκοπό
- Εφήρμοζε και εφαρμόζει την κοινωνική της πολιτική κυρίως προς συνδικαλιστές της που λυμαίνονταν την ίδια την επιχείρηση με τους παχυλούς μισθούς, τα προνόμια και τις ατασθαλίες τους και τους κοινωνικά αδύναμους(!!!!!) κατόχους πολυτελών οικημάτων των Βορείων Προαστίων και του Κολωνακίου
- Κατέστρεφε συνεχώς τον ηλεκτρικό και ηλεκτρονικό εξοπλισμό των νοικοκυριών λόγω αδιαφορίας και ανικανότητος χωρίς την υποχρέωση αποζημίωσης των παθόντων
- Διαθέτει ακόμη δίκτυο υπέρ-υψηλής τάσης που έχει ενοχοποιηθεί για καρκινογενέσεις μέσα σε κατοικημένες περιοχές.
- Έχει, με το έτσι θέλω, τοποθετήσει κολώνες και πυλώνες ηλεκτρικού ρεύματος μέσα σε ιδιοκτησίες απλών ανθρώπων χωρίς αποζημίωση, αρνούμενη να τις ξηλώσει και πάλι με το έτσι θέλω.

Κύριοι υπουργοί, επιτρέψτε μου να απευθυνθώ στους «κυρίους» (....λέμε τώρα!!!) της ΔΕΗ. λέγοντας ότι δεν νομίζω ότι η καθυστέρηση πληρωμής λίγων ημερών ή έστω κι ενός μηνός δικαιολογεί την εκτόξευση απειλών από μέρους σας, θεωρώ την απειλή σας ψυχολογικό εκφοβισμό με σοβαρό αντίκτυπο στην υγεία μου (θα ενημερωθώ από αρμοδίους και θα πράξω αναλόγως) και επειδή ο κόμπος έφθασε πλέον στο χτένι σας ενημερώνω ότι απειλές μπορώ να εκτοξεύσω κι εγώ δηλώνοντας ότι τους λογαριασμούς μου δεν θα τους εξοφλήσω έως 22/2/2018 αλλά όταν με πληρώσει το κράτος και παρακαλώ....

...ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙ Ο ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΝΑ ΜΟΥ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΊΑΣ ΛΗΞΗΣ ΤΩΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΜΟΥ (δηλαδή σε τρεις ημέρες) ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΝΟΗΘΕΊΤΕ ΝΑ ΜΕ ΑΠΕΙΛΗΣΕΤΕ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΓΙΑ ΤΥΧΟΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ
ΕΞΩΦΛΗΣΗΣ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΑΠΕΙΛΕΊΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ ΜΕΓΑΛΟΟΦΕΙΛΕΤΕΣ ΣΑΣ ΟΠΩΣ πχ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΓΙΑ ΟΦΕΙΛΈΣ ΜΑΛΛΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝ ΕΤΩΝ.

Ελπίζω επίσης να μην τολμήσετε να με κατηγορήσετε ως κακοπληρωτή....
Εγώ σας ενημέρωσα, σας προειδοποίησα, «αμαρτίαν ουκ έχω» και να με πάρετε στα σοβαρά.

Τα ιστολόγια προς τα οποία κοινοποιείται το παρόν παρακαλούνται για την ανάρτηση.
Κοινοποιήθηκε μέσω φόρμας επικοινωνίας στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας όπως και στην ΔΕΗ, ενώ στο Υπουργείο Οικονομικών με e-mail. Όχι ότι περιμένω απάντηση δηλαδή...

Για το «Ήπειρος η Πατρίδα μας»
Κων/νος - Οδυσσεύς Πάτσης


ΠΗΓΗ

Ο "άνθρωπος - πρόβατο" είναι πλέον επιστημονικό γεγονός


Επιστήμονες στις ΗΠΑ δημιούργησαν έμβρυα προβάτων με ανθρώπινα κύτταρα ξεπερνώντας -για μια ακόμα φορά- κάθε κόκκινη γραμμή και κανόνα βιοηθικής, με το σύνηθες πρόσχημα... "για το καλό μας"!
Βασιζόμενοι σε μια αμφιλεγόμενη ανακάλυψη που έγινε το 2017, οι επιστήμονες ανακοίνωσαν το Σάββατο ότι δημιούργησαν το δεύτερο επιτυχημένο υβρίδιο ανθρώπων-ζώων: έμβρυα προβάτων που είναι 0,01 τοις εκατό ανθρώπινα κατά αριθμό κυττάρων.

Τα έμβρυα, στα οποία δεν επιτράπηκε η ανάπτυξη μετά την ηλικία των 28 ημερών, δίνουν τη δυνατότητα στους ερευνητές να κάνουν ένα βήμα πιο κοντά στα αναπτυσσόμενα ανθρώπινα όργανα για... "ιατρική μεταμόσχευση".

​Είχε προηγηθεί από τους ίδιους επιστήμονες η δημιουργία εμβρύων χοίρων με κύτταρα ανθρώπου, με μικρότερη αναλογία ένα ανθρώπινο κύτταρο για κάθε 100.000 κύτταρα χοίρου.

Το νέο "επίτευγμα" τύπου Φρανκενστάιν, ανακοινώθηκε από τον δρα Πάμπλο Ρος του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Ντέηβις σε συνέδριο στο Όστιν του Τέξας.

Το χρύσωμα στο χάπι: θα αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός των διαθέσιμων προς μεταμόσχευση οργάνων, αφού από τη στιγμή που τα όργανα θα έχουν μεν αναπτυχθεί μέσα στα ζώα, αλλά θα αποτελούνται από κύτταρα του ασθενούς, υποτίθεται ότι δεν θα απορρίπτονται ως ξένο σώμα από το ανοσοποιητικό σύστημά του μετά την μεταμόσχευση.

Η νέα μέθοδος είναι διαφορετική από τη γνωστή ξενομεταμόσχευση, κατά την οποία μεταμοσχεύεται σε άνθρωπο ένα όργανο που ανήκει σε ζώο, καθώς σε αυτή την περίπτωση το μόσχευμα είναι ξένο προς τον ανθρώπινο οργανισμό.

«Σήμερα ακόμη και τα πιο κατάλληλα όργανα, με εξαίρεση όσα προέρχονται από πανομοιότυπους διδύμους, δεν διαρκούν για πολύ, επειδή με το πέρασμα του χρόνου το ανοσοποιητικό σύστημα συνεχώς τούς επιτίθεται», δήλωσε ο Ρος, σύμφωνα με τη βρετανική «Guardian».

Μέχρι στιγμής οι ερευνητές έχουν επιτρέψει σε αυτές τις εμβρυικές «χίμαιρες» προβάτων-ανθρώπων και χοίρων-ανθρώπων να ζήσουν έως 28 μέρες (τις 21 μέσα στο ζώο). Στόχος τους είναι να επεκτείνουν αυτό το χρονικό διάστημα στις 70 μέρες, αλλά θα χρειασθούν ειδικές εγκρίσεις γι' αυτό.

Τα πρόβατα έχουν ορισμένα όργανα όπως η καρδιά και οι πνεύμονες, που μοιάζουν με τα ανθρώπινα. Όπως και οι χοίροι, τα πρόβατα αναπτύσσουν όργανα με περίπου ίδιο μέγεθος με τα ανθρώπινα.

Ο Ρος εκτίμησε ότι για να «δουλέψει» η μέθοδός τους, πρέπει τουλάχιστον το 1% των κυττάρων του εμβρύου του ζώου να είναι ανθρώπινης προέλευσης, συνεπώς πρέπει στο μέλλον να αυξηθεί κι άλλο η αναλογία ανθρωπίνων-ζωικών κυττάρων από ένα προς 10.000 σήμερα, σε ένα προς 100.

Οι έρευνες συνεχίζονται τόσο με χοίρους όσο και με πρόβατα, αλλά αυξάνονται οι βιοηθικές ανησυχίες, μεταξύ άλλων μήπως οι «χίμαιρες» αυτές καταλήξουν να εμφανίσουν εγκέφαλο και νου με ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Ο Ρος παραδέχθηκε ότι αποτελεί πηγή μόνιμης ανησυχίας για το πού ακριβώς στο σώμα των ζώων θα καταλήξουν τα ανθρώπινα κύτταρα, τα οποία εισάγονται στον οργανισμό τους.

Ο ερευνητής δρ Χίρο Νακαούτσι του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, δήλωσε αισιόδοξος ότι σε 5-10 χρόνια οι άνθρωποι θα μπορούν πλέον να λαμβάνουν ανθρώπινα μοσχεύματα από ζώα και εμφανίσθηκε καθησυχαστικός για τις πιθανές παρενέργειες στις «χίμαιρες», λέγοντας ότι «μέχρι στιγμής η συμβολή των ανθρωπίνων κυττάρων είναι πολύ μικρή. Δεν μιλάμε για ένα χοίρο με ανθρώπινο πρόσωπο ή ανθρώπινο εγκέφαλο. Μπορούμε να στοχεύσουμε την περιοχή που θέλουμε και έτσι είμαστε σε θέση να αποφύγουμε τα ανθρώπινα κύτταρα να μετατραπούν σε κύτταρα εγκεφάλου του ζώου ή σε γεννητικά κύτταρά του».

'Αλλοι επιστήμονες, εξέφρασαν φόβους ότι ιοί που υπάρχουν μέσα στο DNA των ζώων, μπορεί να τρυπώσουν στο όργανο με τα ανθρώπινο κύτταρο μετά την μεταμόσχευση και να μολύνουν τον άνθρωπο.

Όμως, οι ανίεροι ερευνητές έχουν κι εδώ απάντηση, λέγοντας ότι μέσω ΚΑΙ γενετικής τροποποίησης είναι δυνατό να δημιουργηθούν ζώα χωρίς επικίνδυνους ιούς, ενώ και τα ανθρώπινα κύτταρα μπορεί να αντικαταστήσουν πλήρως τα όποια ζωικά κύτταρα μετά την μεταμόσχευση του οργάνου.

Σύντομα: Τα όργανα από τα γενετικά τροποποιημένα ζώα σε μεταμοσχεύσεις και το κρέας τους στο τσιγκέλι του χασάπη, με το δικαιολογητικό "να μην πάει χαμένο το κρέας, είστε και πολλοί στον πλανήτη και πρέπει να σας θρέψουμε". Εξάλλου, με μόνο το 0,01 τοις εκατό ανθρωπίνων κυττάρων δεν θα θεωρείται κανιβαλισμός, ο οποίος, έτσι κι αλλιώς, δεν απαγορεύεται από κανέναν νόμο, σε καμία χώρα.

Όπως και να έχει, ο "άνθρωπος-πρόβατο" που αγαπά η άρχουσα τάξη παλαιών και νέων πραγμάτων, είναι πλέον γεγονός!


igata.gr

Ο έλεγχος του κλίματος και των ανθρώπινων συμπεριφορών μέσω HAARP [vid]


Είναι γνωστό από την επιστήμη το πως λειτουργεί ο εγκέφαλος μας, τι συχνότητες παράγει σε διάφορες καταστάσεις (χαρά, λύπη, έρωτα, απόγνωση κτλ). Όπως μπορούμε να παρέμβουμε σε ένα οποιοδήποτε ηλεκτρονικό κύκλωμα έτσι κάποιοι έχουν βρει τον τρόπο να επεμβαίνουν στον εγκέφαλο μας εκπέμποντας τις ανάλογες συχνότητες για το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Δυνατό παράδειγμα είναι ο λεγόμενος "Ιός της δημοκρατίας" στην Αιγυπτιακή Επανάσταση του 2011 οπού είδαμε να κρατάει γύρω στις τρεις βδομάδες μόνο, με αίτημα του λαού να ζήσει δημοκρατικά, άλλα η "επανάσταση" κόπασε χωρίς αποτέλεσμα..!

Παρατηρείται επίσης ότι πολλές αυτοκτονίες γίνονται σε συγκεκριμένες μέρες όπου η δραστηριότητα του H.A.A.R.Pείναι αυξημένη. Το H.A.A.R.P.σε συνδυασμό με τους αεροψεκασμούς, είναι το όπλο χειραγώγησης του νου, του καιρού, των σεισμών κτλ..

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί, είναι απόσπασμα από ντοκιμαντέρ "Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ" (με τον Jesse Ventura).





ΠΗΓΗ

Το εθνικό τραγούδι των Ελλήνων αρχίζει με έναν καυγά


Ο Μενένιος Άπιος υπήρξε Ρωμαίος συγκλητικός και για κάποια χρονική περίοδο φαίνεται να έχει διοικήσει ελληνικές πόλεις. Στο κείμενο που ακολουθεί, δίνονται αποσπάσματα της αλληλογραφίας που είχε με τον Ατίλιο Νάβιο, έναν νεαρό Ρωμαίο ανθύπατο, όπου τον συμβουλεύει για την φύση και τον χαρακτήρα των Ελλήνων, προσπαθώντας να κάνει το έργο του πιο εύκολο. Οι επιστολές βρέθηκαν -όπως μας λέει ο Κ.Τσάτσος, ο οποίος τα έφερε και στην επιφάνεια- σε μορφή παπύρων στην Οξύρρυγχο, το σημερινό Μπενεζά, πλάι σε μια αναποδογυρισμένη σαρκοφάγο. Μόνο αποσπάσματα αυτών των επιστολών περισώζονται και συχνά λείπει η αρχή ή το τέλος τους.
  "Ποτέ ο άρχων δεν πρέπει να περιφρονεί τον αρχόμενο, όσο άξιος και αν είναι αυτός, και όσο ανάξιοι οι αρχόμενοι. Πρέπει να σκύβει, να μελετά και να γνωρίζει το λαό του. Προ παντός όταν έχει να κάνει με τους δυσκολονόητους Έλληνες. Για αυτό μη με βαρεθείς, που θέλω να σου τους δείξω από πολλές πλευρές και που τις πολλές τούτες πλευρές πάω να τις αναγάγω σε μια πρώτη ρίζα. Όσο περνούν οι αιώνες τόσο κι εμείς και οι λαοί που κυβερνούμε γινόμαστε περισσότερο ατομιστές, ως που μια μέρα να μαραθούμε όλοι μαζί μέσα στη μόνωση των μικρών εαυτών μας. Νομίζω πως οι Έλληνες απάνω στους οποίους εσύ τώρα άρχεις είναι πρωτοπόροι σε αυτόν το θανάσιμο κατήφορο.
Δε σου έκανε κιόλας εντύπωση, καλέ μου Νάβιε, η αδιαφορία του Έλληνα για το συμπολίτη του! Όχι πως δε θα του δανείσει μια χύτρα για να μαγειρέψει, όχι πως αν τύχει μια αρρώστια δε θα τον γιατροπορέψει, όχι πως δεν του αρέσει να ανακατεύεται στις δουλειές του γείτονα, για να του δείξει μάλιστα την αξιοσύνη του και την υπεροχή του σε τέτοιες περιπτώσεις βοηθάει ο Έλληνας περισσότερο από κάθε άλλον. Βοηθάει πρόθυμα και τον που χάρις στους μεγάλους στωικούς, πάντα τον κατέχει, μιας πανανθρώπινης κοινωνίας. Του αρέσει να δίνει στον ασθενέστερο, στον αβοήθητο, είναι και αυτό ένας τρόπος υπεροχής.
Λέγοντας πως ο Έλληνας αδιαφορεί για τον πλησίον του, κάτι άλλο θέλω να πω. Αλλά μου πέφτει δύσκολο να στο εξηγήσω. Θα αρχίσω με παραδείγματα, που αν προσέξεις, ανάλογα θα δεις και εσύ ο ίδιος πολλά με τα μάτια σου. 
Ακόμη υπάρχουνε ποιητές πολλοί και τεχνίτες στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Πλησίασέ τους, καθώς είναι χρέος σου, και πες μου αν άκουσες κανέναν από αυτούς ποτέ να επαινεί τον ομότεχνό του. Δε χάνει τον καιρό του σε επαίνους των άλλων ο Έλληνας. Δε χαίρεται τον έπαινο. Χαίρεται όμως τον ψόγο και για αυτόν βρίσκει πάντα καιρό. Για την κατανόηση, την αληθινή, αυτή που βγαίνει από τη συμπάθεια για αυτό που κατανοείς, δε θέλει τίποτε να θυσιάσει. Το κίνητρο της δικαιοσύνης δεν τον κινεί για να επαινέσει ό,τι αξίζει τον έπαινο. Όχι που δεν θα ήθελε να είναι δίκαιος, αλλά δεν αντιλαμβάνεται καν την αδικία που κάνει στον άλλο. Αλλού κοιτάζει θαυμάζει ό,τι είναι ο δικός του κόσμος κάθε άλλον τον υποτιμά. Όταν ένας πολίτης άξιος δεν αναγνωρίζεται κατά την αξία του, λέει ο Έλληνας, αφού δεν αναγνωρίζομαι εγώ ο αξιότερός του, τι πειράζει αν αυτός δεν αναγνωρίζεται; Ο εγωκεντρισμός αφαιρεί από τον Έλληνα την δυνατότητα να είναι δίκαιος.
Και αυτό εννοούσα λέγοντας πως ο Έλληνας αδιαφορεί για τον πλησίον του, το πάθος του εγωισμού τον εμποδίζει να ασχολείται με τον άλλο, να συνεργάζεται μαζί του. Και φυσικά από την έλλειψη τούτη της αλληλεγγύης ματαιώνονται στις ελληνικές κοινωνίες οι κοινές προσπάθειες. Η δράση του Έλληνα κατακερματίζεται σε ατομικές ενέργειες, που συχνά αλληλοεξουδετερώνονται και συγκρούονται.
Κάποτε και τους νεκρούς ακόμα, όπου θα 'λεγε κανείς πως φθόνος δε χωρεί, τους αφήνουν ατίμητους οι Έλληνες, γιατί δε βρίσκουν μέσα τους τη διάθεση να θυσιάσουν κάτι από το νου και την καρδιά τους για ένα τέτοιο έργο δικαιοσύνης. Μόνο ο ηδονισμός του μίσους μπορεί να τους κάνει τυμβωρύχους.
Το εγώ – το τρομερό αυτό εγώ – το πάντα γυρισμένο προς τον εαυτό του, για να υψωθεί, ταπεινώνει και τους νεκρούς και εκδικείται ακόμη και για την περασμένη τους δόξα. Μόνο όταν δημιουργηθούν συμφέροντα που συμβαίνει να είναι κοινά σε πολλά άτομα μαζί, βλέπεις τη συναδέλφωση και την αλληλεγγύη πολύ σπάνια για την προάσπιση κοινών ιδανικών. Κοινά ιδανικά σχεδόν δεν υπάρχουν. Στον κάθε Έλληνα τα ιδανικά είναι ατομικά. Για αυτό οι πολιτικές τους φατρίες, είναι φατρίες συμφερόντων και το ιδανικό του κάθε ηγέτη, είναι ο εαυτός του. 
Νάβιε, ο Κάτωνας από καιρό έχει πεθάνει και πέθανε μαζί του η παλιά μας δημοκρατία. Τώρα βαδίζουμε κι εμείς το δρόμο των Ελλήνων ως που και οι δικοί μας εγωισμοί, κάθε μέρα ωμότεροι και βιαιότερη, να σκεπάσουν με την πλημμυρίδα τους τη Σύγκλητο και την αγορά και ολόκληρη την αθάνατη πόλη."

Στην επόμενη επιστολή του λέει:
"Μήπως όμως υπερβάλλω, καλέ μου φίλε; Μήπως βλέπω το θαυμαστό γένος των Ελλήνων με τα μάτια της γεροντικής κακίας; Μα είναι χρόνια τώρα που με το λυχνάρι και με του ήλιου το φως διαβάζω Αριστοφάνη, Δημοσθένη, Ευριπίδη, Θεόφραστο, Επίκουρο, Ζήνωνα, Χρύσιππο και όλο και βεβαιώνομαι περισσότερο πως δεν είμαι μόνος στον τρόπο που τους κρίνω. Όχι φίλε μου, δε βλέπω πως είμαι άδικος όταν λέγω πως πρόθεσή τους συνήθως δεν είναι να ξεπεράσουν σε αξιότητα ή και σε καλή φήμη τον αντίπαλό τους, αλλά να τον κατεβάσουν στα μάτια του κόσμου κάτω από τη δική τους θέση, όποια και αν είναι. Την αρχαία «ύβριν»των (Σ.Μ.: η λέξη στο πρωτότυπο είναι γραμμένη με ελληνικά στοιχεία) την κατεβάσανε στο χαμηλότερο επίπεδο! Κάποτε με τούτη την ισοπέδωση προς τα κάτω νομίζουν πως επαναφέρουν το πολίτευμά τους στην ορθή του βάση. Μάταια ξεχώρισε ο μεγάλος Σταγιρίτης τη «δημοκρατία» (Σ.Μ. , την παρεμβατική δημοκρατία, δηλ. την οχλοκρατία) από την «πολιτεία» (Σ.Μ., την ορθή δημοκρατία).
Η θέλησή τους για ισότητα, άμα την αναλύσεις, θα δεις ότι δεν απορρέει από την αγάπη της δικαιοσύνης, αλλά από το φθόνο της υπέρτερης αξίας. «Μια που εγώ, λέει ο Έλληνας, δεν είμαι άξιος να ανεβώ υψηλότερα από εσένα, τουλάχιστον και εσύ να μην ανεβείς από εμένα ψηλότερα. Συμβιβάζομαι με την ισότητα».
Συμβιβάζεται με την ισότητα ο Έλληνας, γιατί τι άλλο είναι παρά συμβιβασμός να πιστεύεις ανομολόγητα πως αξίζεις την πρώτη θέση και να δέχεσαι μια ίση με των άλλων. Μέσα του λοιπόν δεν αδικεί τόσο ο Έλληνας, όσο πλανάται. Γεννήθηκε με την ψευδαίσθηση της υπεροχής.
Και ύστερα θα συναντήσεις και μεταξύ των Ελλήνων την άλλην την ψευδαίσθηση που τους κάνει να υπερτιμούν τη μια αρετή που έχουν και να υποτιμούν τις άλλες που τους λείπουν. Είδα δειλούς που φαντάζονταν πως μπορούν να διαπεράσουν όλους μονάχα με την εξυπνάδα τους και ανδρείους που πίστευαν πως φτάνει για να ξεπεράσουν όλους η ανδρεία τους. Είδα έξυπνους που δε φαντάζονταν πως δε χρειάζεται για να γίνουν πρώτοι, ούτε επιστήμη, ούτε αρετή. Είδα κάτι σοφούς που θέλουν να σταθούν απάνω και από τους έξυπνους και από τους ανδρείους με μόνη την επιστήμη και τη σοφία! Πόσο αλήθεια άμαθοι της ζωής μπορεί να είναι αυτοί οι αφεντάδες της γνώσης ! Τι κακό μας έκανε αυτός ο Πλάτωνας !
Πόσους δασκάλους πήρε στο λαιμό του που νομίσανε πως είναι «άνδρες βασιλείς»! (Σ.Μ. με ελληνικά στοιχεία στο πρωτότυπο). Μα είδα τέλος, αγαπητέ μου Νάβιε, και κάτι ενάρετους, που δεν το χώνευαν να μην είναι πρώτοι στην πολιτεία, αφού ήταν πρώτοι στην αρετή. Και βέβαια δε στασίαζαν όπως οι βάναυσοι και οι κακοί, αλλά ή αποσύρονταν σιωπηλοί και απογοητευμένοι στους αγρούς τους, αφήνοντας το δήμο στα χέρια των
δημαγωγών και των συκοφαντών, ή δηλητηρίαζαν την ίδια τους την αρετή και τους ωραίους της λόγους με την πίκρα της αποτυχίας τους, ωσάν οι ηγεσίες των πολιτειών να μην ήταν μοιραία υποταγμένες στις ιδιοτροπίες της τύχης, και του χρόνου και σε λογής άλλους συνδυασμούς δυνάμεων που συνεχώς τις απομακρύνουν από την ιδεατή τους μορφή και τις παραδίδουν στα χέρια των ανάξιων ή τω μέτριων. Τέτοια είναι τα πάθη και οι αδυναμίες που φθείρουν τους ηγέτες των ελληνικών πόλεων."




Σε κάποια από τις επιστολές που ανταλλάχθηκαν, φαίνεται πως ο Νάβιος έδειξε κάποια δυσαρέσκεια από τους χαρακτηρισμούς που αποδιδει ο Μενένιος στους Έλληνες. Έτσι, στην παρακάτω επιστολή αποφασίζει να εξηγήσει πως κάποια από τα πάθη των Ελλήνων τους ωφέλησαν. 
"Δε σου κρύβω πως με πείραξε ο λόγος σου, πως δείχνομαι τάχα κακός και άδικος με τους Έλληνες. Ας αρχίσω λοιπόν σήμερα το γράμμα μου με έναν έπαινο γι ́ αυτούς, για να ξεπλύνω έτσι κάπως τη μομφή σου. Ο εγωισμός δεν κάνει τους Έλληνες μόνο κακούς πολίτες στην αγορά, τους κάνει και καλούς στρατιώτες στον πόλεμο. Έχουν αιώνων τρόπαια που μέσα στη μνήμη τους γίνονται σα νόμοι άγραφοι και επιβάλλουν την περιφρόνηση της κακουχίας και του κινδύνου. Μη συγχέεις τη διάλυση της στρατιωτικής δύναμης που έχει αφορμή τις εμφύλιες έριδες, με την ατομική γενναιότητα καθώς και την πολεμική δεξιοτεχνία των Ελλήνων. Μα και δεν είναι μόνο στον πόλεμο ο Έλληνας γενναίος και άξιος μαχητής, αλλά και στην ειρήνη. Ακριβώς γιατί η γενναιότητά του δεν είναι συλλογική, σαν των περισσότερων λαών αλλά ατομική για αυτό δε φοβάται, και εκεί που βρίσκεται μόνος του, να ριψοκινδυνεύει, στην ξενιτιά, στο παράτολμο ταξίδι, στην εξερεύνηση του αγνώστου. Για αυτό και τόλμησε τέτοια που εμείς δε θα τολμούσαμε ποτέ και θεμελίωσε για αιώνες αποικίες έξω από τις στήλες του Ηρακλέους και πέρα, μέσα στα χιόνια της Σκυθίας και στον καιρό μας ακόμη Έλληνες δεν είναι εκείνοι που τόλμησαν να διασχίσουν άγνωστες θάλασσες για να φτάσουν στη χώρα των Ινδών και στις έμπυρες χώρες πιο κάτω από τη γη των Αιθιόπων; Αναρωτιέσαι κάποτε γιατί τα τολμάει αυτά τα παράτολμα ο Έλληνας; Επειδή είναι γενναίος ο Έλληνας, είναι και παίκτης. Παίζει την περιουσία του, τη ζωή του και κάποτε και την τιμή του. Γεννήθηκε για να σκέφτεται μόνος, για να δρα μόνος, για να μάχεται μόνος και για αυτό δε φοβάται τη μοναξιά. 
Εμείς αντίθετα είμαστε από τα χρόνια τα παλιά μια υπέροχα οργανωμένη αγέλη. Σκεπτόμαστε μαζί, δρούμε μαζί, μαχόμαστε μαζί και μοιραζόμαστε μαζί την τιμή, τα λάφυρα και τη δόξα. Οι Έλληνες δε δέχονται, όσο αφήνεται η φύση τους ελεύθερη, να μοιραστούν τίποτε με κανένα. Το εθνικό τους τραγούδι αρχίζει με έναν καυγά, γιατί θελήσανε να κάνουν μοιρασιά ανάμεσα σε άντρες που μοιρασιά δε δέχονται. 
Και μια που πήρα το δρόμο των επαίνων, άκουσε και τούτον, που δεν είναι και ο μικρότερος. Οι αυστηρές κρίσεις που τώρα βδομάδες σου γράφω, θαρρείς πως είναι μόνο δικές μου; Τις πιο πολλές τις διδάχτηκα από Έλληνα, από τον Επίκτητο. Νέος τον άκουσα να εξηγεί το μέγα δράμα του γένους του. Ήσυχα, καθαρά, με την ακριβολογία και τη χάρη που σφράγιζε το λόγο του, μας ετοίμαζε για ένα κόσμο που είχε πια περάσει, για μια Ατλαντίδα που είχε κατακαλύψει ο Ωκεανός. Κάποτε κάνοντας την απολογία της πατρίδας του, μας έλεγε : 
«Δεν είναι τόσο δίκαια τα ανθρώπινα, ώστε μόνο αμαρτήματα να είναι οι αιτίες των τιμωριών. Η Τύχη, η τυφλή θεά, η τελευταία στην οποία θα πάψω να πιστεύω, πρόδωσε συχνά τους Έλληνες στο δρόμο τους. Αλλά και αυτοί, πρόσθετε, τη συντρέξανε με το δικό τους τρόπο».
Μη νομίσεις όμως πως μόνο ένας Επίκτητος κατέχει την αρετή του «γνώθι σαυτόν». (Σ.Μ. Στο πρωτότυπο γραμμένο ελληνικά). Σε κάθε κόχη απάγκια της αγοράς κάθε πόλης, σε κάθε πλάτανο από κάτω της ευλογημένης ελληνικής γης, θα βρεις και ένα Έλληνα, αδυσώπητο κριτή του εαυτού του. Και εύκολα θα σου ξανοιχτεί και ας είσαι ξένος. Αρκεί εσύ να μην αρχίσεις να κακολογείς τίποτε το ελληνικό, γιατί τότε μέσα του ξυπνάει μια άλλη αρετή, η περηφάνια. Ναι, ναι, σε βλέπω να γελάς, Ατίλιε Νάβιε, αυτούς τους ταπεινούς κόλακες που σέρνονται στους προθαλάμους μας, γελάς που τους ονομάζω περήφανους. Και όμως θα αστοχήσεις στο έργο σου αν αγνοήσεις αυτή την αλήθεια. Πρόσεξε την υπεροψία και τη φιλοτιμία των Ελλήνων. Μην πλανάσαι! Έχουν την ευαισθησία των ξεπεσμένων ευγενών. Είναι γκρεμισμένοι κοσμοκράτορες, ποτέ όμως τόσο χαμηλά πεσμένοι, ώστε να ξεχάσουν τι ήτανε.
Η πολυσύνθετη ψυχή τους χωράει λογής αντιφάσεις και έρχονται ώρες που για πολλούς είναι δίκαιος ο ειρωνικός λόγος του Ιουβενάλιου Graeculus esuriens, ia eneluni jusseris, ibit (Σ.Μ. «Το λιμασμένο γραικύλο κι αν στον ουρανό τον προστάξεις (να πάει), θα πάει»). Άλλοι όμως είναι τούτοι οι γραικύλοι και άλλοι οι Έλληνες. Και το πιο περίεργο: οι ίδιοι τούτοι σε άλλες ώρες είναι γραικύλοι και σε άλλες Έλληνες (Σ.Μ. ο συγγραφέας παίζει εδώ με τις λέξεις graeculus και graeci). Στη μετάφραση φυσικά το λογοπαίγνιο χάνεται).
... Δεν πρέπει ποτέ να δώσεις στον Έλληνα την εντύπωση ότι του αφαίρεσες την ελευθερία του. Άφησέ τον, όσο μπορείς, να ταράζεται, να θορυβεί και να ικανοποιεί την πολιτική του μανία, μέσα στη σφαίρα που δεν κινδυνεύουν τα συμφέροντα της αυτοκρατορίας. Εσύ πρέπει να έχεις την τέχνη να επεμβαίνεις μόνο την τελευταία στιγμή, όταν δεν μπορείς να βάλεις τους Έλληνες τους ίδιους να αποτρέψουν το δυσάρεστο. Πάντοτε βρίσκονται οι διαφωνούντες μεταξύ των Ελλήνων, που θα είναι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν είτε θεληματικά, είτε, συνηθέστερα, αθέλητά τους. Υποβοηθώντας το τυφλό παιχνίδι των φατριών από το παρασκήνιο, χωρίς να προσβάλεις την υπερηφάνεια τους, μπορείς να οδηγήσεις τις ελληνικές πόλεις προς το καλό πολύ ευκολότερα παρά με τις σοφότερες διαταγές που θα εξέδιδες, αν ήσουν ανθύπατος στην Ισπανία ή στην Ιλλυρία.
Valde aveo seire quid agas. Data Nonis Junis ex Tuseulo."
 

 
 
Κωνσταντίνου Τσάτσου ΟΞΥΡΥΓΧΕΙΟΙ ΠΑΠΥΡΟΙ μέσω mythiki-anazitisi

Αρχαία Σπάρτη – άγνωστα γεγονότα.



μετάφραση – επιμέλεια – απόδοση: Χείλων
 

Η Σπάρτη υπήρξε μία από τις σημαντικότερες πόλεις της αρχαιότητας και οι ιστορίες ηρωισμού και γενναιότητας των Σπαρτιατών εξακολουθούν να γοητεύουν μέσα από σύγχρονες ταινίες και διηγήσεις. Ωστόσο, αυτή η εικόνα της Σπάρτης προβάλλει την δική μας εκδοχή, η οποία ενίοτε αποκλίνει από τις αρχαίες πηγές και δεδομένα. Το άρθρο περιλαμβάνει ορισμένα ενδιαφέροντα γεγονότα και θεωρίες σχετικά με την αρχαία Σπάρτη, εν πολλοίς άγνωστα.

Η πρώτη γυναίκα Ολυμπιονίκης ήταν Σπαρτιάτισσα

Η Κυνίσκα (γεννήθηκε περί το 440 π.Χ.) ήταν Σπαρτιάτισσα, πολυνίκης των Ολυμπιακών Αγώνων κόρη του βασιλέα Αρχιδάμου Β’ και της Ευπολίας και αδελφή του Αγησιλάου. Νίκησε στους Ολυμπιακούς αγώνες δυο φορές, το 396 και το 392 π.Χ., στο αγώνισμα των αρματοδρομιών (τέθριππο = άρμα με τέσσερεις ίππους) η μόνη γυναίκα Ολυμπιονίκης μέχρι τότε και έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης από τους Σπαρτιάτες, όπως αναφέρει ο Παυσανίας στα Λακωνικά.

Παρόλο που οι γυναίκες απαγορευόταν να πάρουν μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες, εντούτοις επιτρεπόταν να εκτρέφουν άλογα και να συμμετέχουν σε αρματοδρομίες με τα άλογα και τους αρματηλάτες. Νικητής ανακηρυσσόταν ο ιδιοκτήτης των αρμάτων / αλόγων. Έτσι η Κυνίσκα ανακηρύχθηκε νικήτρια στις αρματοδρομίες δυο φορές. Την αναφέρει 400 χρόνια αργότερα και ο Πλούταρχος, ο οποίος έγραψε ότι ο Αγησίλαος βλέποντας πολίτες να θεωρούν σπουδαίο τον εαυτό τους επειδή είχαν ιπποφορβεία, έπεισε την αδελφή του Κυνίσκα να αγωνισθεί στους Ολυμπιακούς, θέλοντας να δείξει στους Έλληνες ότι η νίκη οφείλετο στον πλούτο και όχι στις ικανότητες, βασιζόμενος σε σχετικό κείμενο του Ξενοφώντα:

«ἐκεῖνό γε μὴν πῶς οὐ καλὸν καὶ μεγαλογνῶμον, τὸ αὐτὸν μὲν ἀνδρὸς ἔργοις καὶ κτήμασι κοσμεῖν τὸν ἑαυτοῦ οἶκον, κύνας τε πολλοὺς θηρευτὰς καὶ ἵππους πολεμιστηρίους τρέφοντα, Κυνίσκαν δὲ ἀδελφὴν οὖσαν πεῖσαι ἁρματοτροφεῖν καὶ ἐπιδεῖξαι νικώσης αὐτῆς ὅτι τὸ θρέμμα τοῦτο οὐκ ἀνδραγαθίας ἀλλὰ πλούτου ἐπίδειγμά ἐστι; τόδε γε μὴν πῶς οὐ σαφῶς πρὸς τὸ γενναῖον ἔγνω, ὅτι ἅρματι μὲν νικήσας τοὺς ἰδιώτας οὐδὲν ὀνομαστότερος ἂν [εἴη] γένοιτο, εἰ δὲ φίλην μὲν πάντων μάλιστα τὴν πόλιν ἔχοι, πλείστους δὲ φίλους καὶ ἀρίστους ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν κεκτῇτο, νικῴη δὲ τὴν μὲν πατρίδα καὶ τοὺς ἑταίρους εὐεργετῶν, τοὺς δὲ ἀντιπάλους τιμωρούμενος, ὅτι οὕτως ἂν εἴη νικηφόρος τῶν καλλίστων καὶ μεγαλοπρεπεστάτων ἀγωνισμάτων καὶ ὀνομαστότατος καὶ ζῶν καὶ τελευτήσας γένοιτ᾽ ἄν»  
Ξενοφώντος – Αγησίλαος

Στην Ολυμπία υπήρχε μπρούτζινο άγαλμά της, στο βάθρο του οποίου υπάρχει η επιγραφή:


επιγραφή
απόδοση
ΣΠΑΡΤΑΣ ΜΕΝ [ΒΑΣΙΛΗΕΣ ΕΜΟΙ]
ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟΙ Α[ΡΜΑΤΙ Δ ΩΚΥΠΟΔΩΝ ΙΠΠΩΝ]
ΝΙΚΩΣΑ ΚΥΝΙΣΚΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΑΝΔ ΕΣΤΑΣΕ ΜΟΝ[ΑΝ]
Δ ΕΜΕ ΦΑΜΙ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΚ ΠΑΣΑΣ ΤΟ[Ν]-
ΔΕ ΛΑΒΕ[Ι]Ν ΣΤΕΦΑΝΟΝ
ΑΠΕΛΛΕΑΣ ΚΑΛΛΙΚΛΕΟΣ ΕΠΟΗΣΕ.
Της Σπάρτης βασιλείς οι πατέρες και οι αδελφοί μου,
στα άρματα με γρηγορόποδα άλογα αφού νίκησα
η Κυνίσκα το άγαλμα αυτό έστησα,
Μόνη δε εγώ είμαι από τις γυναίκες της Ελλάδος όλες, που έλαβα το στέφανο
ο Απελλής του Καλλικλέους το έφτιαξε.

Η επιγραφή διασώθηκε ως επίγραμμα στην Παλατινή Ανθολογία (βιβλίο 13, επίγραμμα 16) γεγονός που επέτρεψε την συμπλήρωση του κειμένου που έλειπε.


Τμήμα της βάσης με το ποίημα της Κυνίσκας

Ωστόσο, ενώ σήμερα είναι εύκολο να επικροτήσουμε την πρώτη γυναικεία νίκη σε Ολυμπιακούς αγώνες, στην αρχαιότητα το εν λόγω επίτευγμα φάνταζε ακατόρθωτο. Ο Ξενοφών, στο βιογραφικό έργο του Αγησιλάου ισχυρίζεται ότι αυτός ενθάρρυνε την αδελφή του να συμμετάσχει στις αρματοδρομίες προκειμένου να τις καταγγείλει ως αθλητικό θέαμα το οποίο δεν απαιτούσε δεξιότητα, αλλά πλούτο. Παρόλο που η πρόθεση του Αγησιλάου, τελικά δεν ευοδώθηκε, το επίτευγμα της Κυνίσκας επαινέθηκε στη Σπάρτη, όπου αναγέρθηκε ηρώο προς τιμήν της. (Παυσανίας, 3.15.1).

Στην μάχη των Θερμοπυλών φονεύθηκαν 298 & όχι 300 Σπαρτιάτες

Ο αριθμός 300 είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ και τον ηρωισμό των Σπαρτιατών,  ωστόσο αυτό δεν απόλυτα ακριβές, αφού δύο από τους Σπαρτιάτες οι οποίοι εστάλησαν στις Θερμοπύλες δεν σκοτώθηκαν στην μάχη.

Ο Ηρόδοτος μας πληροφορεί ότι δύο Σπαρτιάτες, οι Εύρυτος και Αριστόδαμος, προσβλήθηκαν από σοβαρή οφθαλμική μόλυνση με αποτέλεσμα να καταστούν σχεδόν τυφλοί και να διαταχθούν να επιστρέψουν στην Σπάρτη. Ο Εύρυτος όμως διέταξε τον είλωτα συνοδό του να τον οδηγήσει πίσω στο πεδίο της μάχης όπου φονεύθηκε. Στον αντίποδα ο Αριστόδαμος επέστρεψε στην Σπάρτη αισθανόμενος ντροπή, για την οποία εξιλεώθηκε αργότερα πολεμώντας στις Πλαταιές όπου εφονεύθη. (Ηρόδοτος βιβλ. 7 κεφ. 229).

Ο δεύτερος Σπαρτιάτης που απέφυγε τον θάνατο στις Θερμοπύλες ήταν ο Παντίτης ο οποίος την ώρα της μάχης, απείχε από τις Θερμοπύλες μεταφέροντας ένα μήνυμα στην Θεσσαλία. Όταν επέστρεψε στην Σπάρτη, αισθανόμενος ντροπή που δεν συμμετείχε στην μάχη…………..αυτοκτόνησε (κρεμάστηκε)!

Η Ωραία Ελένη της Τροίας ήταν η Ελένη της Σπάρτης

Η Ωραία Ελένη, το πρόσωπο που προκάλεσε έναν από τους διασημότερους πολέμους της αρχαιότητας καταγόταν από τη Σπάρτη. Η σημασία καταγωγής της Ελένης της Σπάρτης φαίνεται στην ακρόπολη και αρχαίο θέατρο στις Θεράπνες, ένα από τα πρώτα Ιερά στην αρχαία Ελλάδα που χρονολογείται από το 700 π.Χ. Η Ελένη λατρευόταν στο Μενέλαιον (μαζί με τον Μενέλαο/σύζυγο και τους Διόσκουρους/αδέλφια) από Σπαρτιάτισσες κορασίδες, αλλά και από τους άνδρες, πιθανότατα με την μορφή θεάς της γονιμότητας.

Η νεότερη επιγραφή για την Ελένη από το Μενέλαιον χρονολογείται το 650 π.Χ και προέρχεται από τον Δείνη (ανδρικό όνομα) ο οποίος της αφιέρωσε έναν χάλκινο γάντζο. Η Ελένη είχε ένα άλλο ιερό μέσα στην πόλη της Σπάρτης, όπου τελούντο τα Ελένεια, γεγονός που πιθανολογείται από την αναφορά του Θεοκρίτου στο έργο του «Ειδύλλια, Επιθαλάμια Ελένης 18». Ωστόσο, η λατρεία της Ελένης, σαφώς επηρεασμένη από την μυθολογία της Ιλιάδας, αποτελεί ένα πολύπλοκο θέμα, αφού η λατρεία της εμφανίζεται και εκτός Σπάρτης.

Η Σπάρτη ήταν κομβικό σημείο μουσικής και ποίησης της Αρχαϊκής περιόδου

Η Σπάρτη δεν φημίζεται μόνο για τις στρατιωτικές επιδόσεις, αλλά και για τις μουσικές. Πολλοί ποιητές – μουσικοί ταξίδεψαν από πολύ μακριά για να εργαστούν στη Σπάρτη. Ο θρυλικός μουσικός Τέρπανδρος (από τη Λέσβο) πιστώθηκε με την ίδρυση του πρώτου μουσικού διαγωνισμού στη Σπάρτη. Ο Αλκμάνος (από την Λυδία) ήταν ξακουστός σε όλο τον αρχαίο κόσμο για τα τελετουργικά τραγούδια του σχετικά με τις Σπαρτιάτισσες κορασίδες. Επιπλέον, ο Τυρταίος (Σπαρτιάτης) συνέθεσε πολιτικές και στρατιωτικές ελεγείες που ενέπνευσαν τους Σπαρτιάτες στον πόλεμο με τους Μεσσήνιους.

Οι Σπαρτιάτες ήταν τόσο υπερπροστατευτικοί με την μουσική τους κληρονομιά, που απαγόρευαν σε όλους τους είλωτες να εκτελούν τα έργα των Αλκμάνου και Τερπάνδρου και τους ανάγκαζαν να τραγουδούν χαμηλόφωνα άλλα τραγούδια. Ο Πλούταρχος αναφέρει σχετικά (Λυκούργος 28,4-5):

…..έτσι, σε μεταγενέστερες εποχές, λένε, ότι όταν οι Θηβαίοι εκστράτευσαν στην Λακωνία, [4ος αιώνας π.Χ.] και διέταξαν τους είλωτες που συνέλαβαν να τραγουδήσουν τα τραγούδια του Τερπάνδρου, του Αλκμάνου και του Σπένδονα του Σπαρτιάτη, αυτοί αρνήθηκαν να το πράξουν, με την δικαιολογία ότι οι κύριοι τους δεν το επέτρεπαν, αποδεικνύοντας έτσι την ορθότητα του ρητού: «Στη Σπάρτη ο ελεύθερος είναι περισσότερο ελεύθερος από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο και ο σκλάβος περισσότερο σκλάβος».

Πρόκειται για μια σύντομη περιγραφή του τρόπου με τον οποίο η μουσική χρησιμοποιήθηκε στην αρχαία Σπάρτη, για να διαχωρίσει και να οριοθετήσει διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, αλλά αποτελεί επίσης ένα στοιχείο που υπογραμμίζει την μεγάλη σημασία που έδιδαν οι Σπαρτιάτες στην μουσική τους κληρονομιά.

Οι Σπαρτιάτες οπλίτες πιθανόν δεν είχαν το (Λ) χαραγμένο στις ασπίδες

Η σύγχρονη – κινηματογραφική εκδοχή της Σπάρτης απεικονίζει μυώδεις άντρες ενδεδυμένους με κόκκινες κάπες και οπλιτικές ασπίδες ζωγραφισμένες με το γράμμα «Λ» που αντιστοιχεί στην λέξη Λακεδαιμόνιοι. Ωστόσο, η μόνη απόδειξη που υπάρχει για αυτό προέρχεται από μια μάλλον αμφίβολη και μεταγενέστερη πηγή, τον λεξικογράφο του 9ου αιώνα Φώτιο, ο οποίος αναφέρει στο λήμμα για το Ελληνικό γράμμα «λάμδα»:

«το Λ ήταν χαραγμένο από τους Λακεδαιμονίους στις ασπίδες τους, όπως οι Μεσσήνιοι χάρασσαν Μ στις δικές τους. Ο Εύπολις τρόμαξε βλέποντας το λάμδα.»

Ο Εύπολις ήταν Αθηναίος κωμικός ποιητής του 5ου αιώνα π.Χ. Επειδή η αναφορά του Φωτίου αφαιρέθηκε από την ευρύτερη πλοκή του έργου (δεν υπάρχει τρόπος επαλήθευσης) είναι δύσκολο να επιβεβαιώσουμε, ή να διαψεύσουμε αν αφορά στην Σπάρτη, ή σε κάποιο κωμικό επεισόδιο έργου του Εύπολη.

Εξετάζοντας τις αναπαραστάσεις των Σπαρτιατών οπλιτών, η εικόνα είναι πολύ διαφορετική. Μεγάλος αριθμός μολύβδινων αναθηματικών ειδωλίων του 650 – 350 π.Χ, από το ιερό της Ορθίας Αρτέμιδος στην Σπάρτη αναπαριστούν οπλίτες με ασπίδες, στις οποίες δεν υπάρχει το σύμβολο Λ, αλλά παραστάσεις διαφόρων ζώων και γεωμετρικών μοτίβων.


Τμήμα μολύβδινου ειδωλίου που απεικονίζει Σπαρτιάτη οπλίτη με παραστάσεις σε σχήμα ρόδακα στην ασπίδα του.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Σπαρτιάτες κάποια στιγμή αργότερα δεν υιοθέτησαν το Λ στις ασπίδες τους, ή ουδέποτε το είχαν (είναι γνωστό ότι άλλες πόλεις είχαν το αρχικό τους γράμμα στις οπλιτικές ασπίδες). Σημαίνει όμως ότι το ιστορικό υλικό και τα λογοτεχνικά στοιχεία για τον αρχαίο κόσμο ενίοτε παρέχουν διαφορετικά στοιχεία και ότι αμφότερα πρέπει να συμβαδίζουν, με σκοπό την εγκυρότερη γνώση.

Χρησιμοποιούσαν ως μέσον συναλλαγής σιδερένιες ράβδους, αντί νομισμάτων

Τα χρήματα με την μορφή της νομισματοκοπίας, ήταν μεγάλο πολιτικό εργαλείο στον αρχαίο κόσμο. Μέσω αυτών οι πόλεις διακήρυτταν την εικόνα του κράτους τους στον κόσμο και οι κυβερνήτες ενίσχυαν την θέση τους. Πιο διάσημα είναι η Αθηναϊκή γλαύξ (κουκουβάγια) ή τα Ρωμαϊκά νομίσματα που απεικόνιζαν τους διδύμους Ρωμύλο και Ρέμο. Ωστόσο, η Σπάρτη δεν είχε νομίσματα μέχρις ότου ο βασιλιάς Αρεύς το 309-265 π.Χ έκοψε ασημένια τετράδραχμα, εκ των οποίων τέσσερα έχουν διασωθεί. Για τις εσωτερικές συναλλαγές, οι Σπαρτιάτες χρησιμοποιούσαν σιδερένιους οβελούς, νόμισμα. Ο Πλούταρχος αναφέρει σχετικά στο έργο του «Βίοι Παράλληλοι/Λυκούργος παρ. 9 στιχ 1-5»:

πρῶτον μὲν γὰρ ἀκυρώσας πᾶν νόμισμα χρυσοῦν καὶ ἀργυροῦν μόνῳ χρῆσθαι τῷ σιδηρῷ προσέταξε· καὶ τούτῳ δὲ ἀπὸ πολλοῦ σταθμοῦ καὶ ὄγκου δύναμιν ὀλίγην ἔδωκεν, ὥστε δέκα μνῶν ἀμοιβὴν ἀποθήκης τε μεγάλης ἐν οἰκίᾳ δεῖσθαι καὶ ζεύγους ἄγοντος. τούτου δὲ κυρωθέντος ἐξέπεσεν ἀδικημάτων γένη πολλὰ τῆς Λακεδαίμονος. τίς γὰρ ἢ κλέπτειν ἔμελλεν ἢ δωροδοκεῖν ἢ ἀποστερεῖν ἢ ἁρπάζειν ὃ μήτε κατακρύψαι δυνατὸν ἦν μήτε κεκτῆσθαι ζηλωτόν, ἀλλὰ μηδὲ κατακόψαι λυσιτελές· ὄξει γάρ, ὡς λέγεται, διαπύρου σιδήρου τὸ στόμωμα κατασβέσας ἀφείλετο τὴν εἰς τἆλλα χρείαν καὶ δύναμιν, ἀδρανοῦς καὶ δυσέργου γενομένου. Μετὰ δὲ τοῦτο τῶν ἀχρήστων καὶ περισσῶν ἐποιεῖτο τεχνῶν ξενηλασίαν. ἔμελλον δέ που καὶ μηδενὸς ἐξελαύνοντος αἱ πολλαὶ τῷ κοινῷ νομίσματι συνεκπεσεῖσθαι, διάθεσιν τῶν ἔργων οὐκ ἐχόντων. τὸ γὰρ σιδηροῦν ἀγώγιμον οὐκ ἦν πρὸς τοὺς ἄλλους Ἕλληνας οὐδ’ εἶχε τιμὴν καταγελώμενον, ὥστε οὐδὲ πρίασθαί τι τῶν ξενικῶν καὶ ῥωπικῶν ὑπῆρχεν, οὐδ’ εἰσέπλει φόρτος ἐμπορικὸς εἰς τοὺς λιμένας, οὐδὲ ἐπέβαινε τῆς Λακωνικῆς οὐ σοφιστὴς λόγων, οὐ μάντις ἀγυρτικός, οὐχ ἑταιρῶν τροφεύς, οὐ χρυσῶν τις, οὐκ ἀργυρῶν καλλωπισμάτων δημιουργός, ἅτε δὴ νομίσματος οὐκ ὄντος. ἀλλὰ οὕτως ἀπερημωθεῖσα κατὰ μικρὸν ἡ τρυφὴ τῶν ζωπυρούντων καὶ τρεφόντων αὐτὴ δι’ αὑτῆς ἐμαραίνετο· καὶ πλεῖον οὐδὲν ἦν τοῖς πολλὰ κεκτημένοις, ὁδὸν οὐκ ἐχούσης εἰς μέσον τῆς εὐπορίας, ἀλλ’ ἐγκατῳκοδομημένης καὶ ἀργούσης.


Σπαρτιατικός σιδηρούς οβελός

Ωστόσο παρόλο που αυτή η εκδοχή έχει κάποια βάση, εντούτοις περιέχει και στοιχεία μύθου. Ανασκαφές στην Σπάρτη έχουν αποκαλύψει μια σειρά από σιδερένιους οβελούς έντονα διαβρωμένους. Φαίνεται ότι αυτές οι ράβδοι πιθανόν αποτελούσαν τα νομίσματα στα οποία αναφερόταν ο Πλούταρχος. Τέτοιο νόμισμα θα ήταν εκτός χρήσης τον 1ο αιώνα που το ανέφερε ο Πλούταρχος, αλλά ίσως ήταν ακόμα εν χρήσει σε διάφορα Σπαρτιατικά Ιερά.

Σπαρτιάτες μισθοφόροι πολέμησαν για τον τελευταίο Φαραώ

Ένας μύθος που συνεχίζει να ταλανίζει την αρχαία Σπάρτη είναι ότι ήταν μια βαθιά ξενοφοβική κοινωνία. Ενώ αυτό είναι εν μέρει αλήθεια, αξίζει να σημειωθεί ότι η Σπάρτη είχε συνεργασθεί με ανθρώπους και μέρη μακριά από την Ελλάδα. Τα παρακάτω στοιχεία φωτίζουν μία από τις αξιολογότερες διεθνείς συμφωνίες της Σπάρτης. Ο αδελφός της Κυνίσκας, βασιλέας Αγησίλαος, όντας στρατιωτικός ηγέτης με μεγάλες ικανότητες (εναντίον των Περσών το 396-4 π.Χ) στην δύση του βίου οδήγησε έναν μισθοφορικό στρατό στην Αίγυπτο.

Το 362/1 π.Χ., σε ηλικία, περίπου 80 ετών κλήθηκε από τον Φαραώ Νεκτανεμπώ Α’ να οδηγήσει τις Αιγυπτιακές δυνάμεις εναντίον των Περσών (η Αίγυπτος κατακτήθηκε από τους Πέρσες το 525 π.Χ αλλά αργότερα ανέκτησε την ανεξαρτησία της). Ο Αγησίλαος είδε αυτό ως μια καλή ευκαιρία να ενισχύσει τις διπλωματικές και εμπορικές σχέσεις με την Αίγυπτο, να γεμίσει τα ταμεία του κράτους και να τιμωρήσει τους Πέρσες για τις προηγούμενες ενέργειές τους κατά των Σπαρτιατών.

Αυτό που επακολούθησε μπορεί να περιγραφεί μόνο ως πολιτικό χάος.

Λίγο μετά την άφιξη του Αγησιλάου στην Αίγυπτο τμήμα του Αιγυπτιακού στρατού επαναστάτησε εναντίον του Φαραώ και το υπόλοιπο τον εγκατάλειψε, ενώ ο Νεκτανεμπώ διέφυγε για να διασωθεί. Η όλη κατάσταση άφησε τον Αγησίλαο χωρίς εργοδότη και φυσικά χωρίς την δυνατότητα πληρωμής. Στο δίλημμα ποια από τις δύο πλευρές να υποστηρίξει, ο Αγησίλαος επέλεξε τον Φαραώ Νεκτανεμπώ Β’, διασφαλίζοντας την εξουσία (ο Νεκτανεμπώ Β’ ήταν ο τελευταίος γηγενής Φαραώ της Αιγύπτου). Ο Αγησίλαος πληρώθηκε για τις υπηρεσίες του και ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής, το οποίο δεν έμελλε να ολοκληρωθεί, αφού απεβίωσε στην Κυρήνη της Βόρειας Αφρικής και το σώμα του μεταφέρθηκε πίσω στην Σπάρτη.

Η Σπάρτη αποτελούσε δημοφιλή τουριστικό προορισμό της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας

Συχνά αναφέρεται ότι μετά το 371 π.Χ., όταν οι Σπαρτιάτες ηττήθηκαν από τους Θηβαίους στην μάχη των Λεύκτρων, η Σπάρτη έχασε την αίγλη της. Εν πολλοίς αυτό είναι αλήθεια. Η πολιτική ανεξαρτησία της Σπάρτης τέθηκε υπό αμφισβήτηση με την άνοδο των Μακεδόνων, της Αχαϊκής Συμπολιτείας, κατόπιν της Ρώμης και ο στρατός της Σπάρτης δεν ήταν το ίδιο ισχυρός, όσο τον 5ο αιώνα π.Χ εναντίον των Περσών και των Αθηναίων.

Στην πραγματικότητα όμως οι Ρωμαίοι ανέδειξαν τον μύθο της Σπάρτης σε πολύ ευρύτερο κοινό και οι Σπαρτιάτες είχαν την δυνατότητα να διαδώσουν την πολιτιστική τους παράδοση.


Αναπαράσταση του Ρωμαϊκού θεάτρου που χτίστηκε γύρω από τον ναό και τον βωμό της Ορθίας Αρτέμιδος.

Η Σπάρτη κεφαλαιοποίησε τους μύθους και την γοητεία που ασκούσε μέσω της προβολής, αφού πολλά από τα κτήρια που υπάρχουν σήμερα χρονολογούνται από την Ρωμαϊκή περίοδο, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το ιερό της Αρτέμιδος Ορθίας.

Σε ένα από τα παλαιότερα Ιερά στη Σπάρτη που χρονολογείται στις αρχές του 800 π.Χ., οι Ρωμαίοι συγκεντρώνονταν γύρω από τον παλαιό ναό προκειμένου να παρακολουθήσουν την αρχαία παράδοση της διαμαστίγωσης. Αυτή η παράδοση περιελάμβανε νεαρούς Σπαρτιάτες οι οποίοι υπέμεναν μια τελετουργία μαστιγώματος, προκειμένου να σκληραγωγηθούν και να εξευμενίσουν την Αρτέμιδα Ορθία. Η εκδήλωση ήταν τόσο διάσημη σε όλο τον Ρωμαϊκό κόσμο, ώστε την παρακολούθησε ακόμη και ο Κικέρων. Τον 3ο αιώνα μ.Χ, πέριξ του Ιερού της Αρτέμιδος χτίσθηκε αμφιθέατρο, όπου οι θεατές μπορούσαν να παρακολουθήσουν την Σπαρτιατική τελετουργία.
Ηλεκτρονικές πηγές

The Centre for Spartan and Peloponnesian Studies  University of Nottingham
The British Museum Sparta Challenge

Donald G. Kyle « The Only Woman in All Greece»: Kyniska, Agesilaus, Alcibiades and Olympia.»»  Journal of Sport History 30, no. 2 (2003): 183-203.

Βιβλιογραφία

Paul Cartledge «The Spartans» 2003

Sarah Pomeroy «Spartan Women» 2002

Paul Cartledge & Antony Spawforth «Hellenistic and Roman Sparta: a tale of two cities» 2002

Stephen Hodkinson «Property and Wealth in Classical Sparta» 2002


chilonas.com
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...